معرفی رشته ی هنرهای صناعی

هنرهای صناعی یكی از رشته‌های هنرهای سنتی است كه آثار بدست آمده نشانگر چگونگی سیر تحول و تطور آن در طول تاریخ است. هنرهایی كه ریشه در فرهنگ و اعتقادات ما داشته و با مدنیت و زندگی روزمره مردم عجین گشته بود.

هنرهای صناعی همیشه انسان را به حقیقت معانی متعالی متذكر بوده و هنروران با بهره‌گیری از آیات و احادیث و یا نقوش برگرفته از این مضامین و فرهنگ اسلامی سعی در گسترش آن داشته‌اند و عالمی را ابداع نموده‌اند كه امروزه از آن فاصله گرفته‌ایم و آدابی داشته‌اند كه بسیاری را از دست داده‌ایم.

آنچه كه اكنون با عنوان صناعی مطرح می‌شود در حقیقت هنرهایی است كه همراه با صنعت پیشرفته و گاه جنبه صنعتی آن در جهت تولید و تكثیر و زمانی وجه هنری آن اهمیت یافته است اما توجه به این گروه از هنرهای سنتی، رشته‌های مختلف و هنرهای گوناگون آن را مورد توجه قرار داده و در جهت حفظ و احیاء و گسترش آن كوشش نمایند تا بار دیگر جایگاه اصلی خود را در زندگی روزمره بیابد.

در طول تاریخ نیز همواره تمدن و صنعت با هنر ارتباطی تنگاتنگ داشته است و به همین دلیل نیز گاه آن را با نام صنایع مستنظرفه، صنایع دستی و یا هنرهای صناعی نامیده‌اند.

به منظور حفظ، احیاء و اشاعه این‌گونه از هنرهای سنتی ایجاد رشته‌ای دانشگاهی با نام هنرهای صناعی ضروری می‌نماید تا دانشجویان علاقمند به این رشته بتوانند با استفاده از تجربیات هنری و فنی و نحوه تعلیم و آموزش استادان كه به صورت سینه به سینه انجام می‌گرفت و همچنین آشنایی با مباحث روز هنری و صنعتی در جهت كمال، غنا و اشاعه و گسترش آن در سطح جامعه و توسعه فرهنگ و هنر ایران اسلامی فعالیت نمایند.

با توجه به مقدمات فوق رشته هنرهای صناعی به جهت تخصصی‌تر كردن رشته‌های مختلف و ایجاد گرایشهای متنوع و مستقل در «6» گرایش به ترتیب شرح ذیل طراحی و برنامه‌ریزی شده است.

 

كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش آبگینه

-  كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش سفال

-  كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش فلز

-  كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش كاشی

-  كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش منبت و معرق

-  كارشناسی هنرهای صناعی با گرایش نساجی سنتی

 

تدوین برنامه‌های درسی گرایشهای فوق به گونه‌ای است كه دانشجویان پس از گذراندن دو سال عمومی و مشترك كارشناسی هنرهای صناعی (كه واحدهای آن حكم پایه را خواهند داشت) دو سال باقیمانده را به دروس تخصصی هریك از گرایشها كه براساس علاقه انتخاب نموده‌اند اختصاص خواهند یافت.

بدیهی است با عنایت خاص مسئولین نسبت به این امر و لزوم سامان‌دهی، تشكل و به نظام درآوردن و تعالی هنرهای كاربردی در جایگاه واقعی خویش و نقش آن در فرهنگ، هنر، اقتصاد، اشتغال، ارتباط جهانی و انتقال فرهنگ اسلامی و هویت ملی، انجام این مهم با همكاری همه پاكدلان میهن اسلامی و استعانت خداوندی به تحقق برسد.

 

تعریف و هدف:

دوره آموزش كارشناسی هنرهای صناعی یكی از دوره‌های آموزشی عالی است كه هدف از برگزاری این دوره تربیت افراد متخصص و آشنا به مبانی عملی و نظری هنرهای صناعی كه مظهری از فرهنگ اسلامی و هنر ملی كشور ماست.

 

ضرورت و اهمیت:

  • حفظ و تقویت فرهنگ بومی و ملی با توجه به اصالتها.
  • بالا بردن كیفیت هنرهای صناعی با كمیت و قانومند شدن روشهای آموزشی و توسعه و رونق اینگونه هنرها.
  • احیاء، حفظ و ترویج هنرهای صناعی به منظور اشاعه فرهنگ و هنر اصیل اسلامی ایران در متن زندگی مردم.
  • اشاعه فرهنگ معنوی و انتقال مفاهیم هنری، دینی، ملی از طریق گسترش هنرهای صناعی در سایر جوامع بشری.
  • آموزش علوم عملی و نظری این هنر شریف به منظور تربیت هنرمندان و كارشناسان آگاه و متعهد در جهت حفظ حریم میراث‌های فرهنگی.
  • شناخت هنرهای صناعی به عنوان یكی از مهمترین مواریث و ودایع معنوی ایران و شناخت سیر تحول و تطور آن در ادوار مختلف فرهنگی این مرز و بوم.
  • ایجاد زمینه مطالعاتی و تحقیقاتی به منظور بررسی همه جوانب این هنر در دوره‌های كارشناسی ارشد و دكتری.
  • حفاظت و صیانت از این هنر ملی با توجه به نقش فرهنگی و سیاسی آن.

 

نقش و توانایی:

  • تربیت كارشناسانی آگاه و محقق كه ضمن شناخت نسبت به مبانی علمی و نظری هنر موجبات تقویت و تحكیم این هنر اصیل را فراهم آورند.
  • تمهید مقدمات لازم به منظور استفاده از خدمات فارغ‌التحصیلان در جهت احیاء و نوزایی هنر به منظور اشاعه فرهنگ و هنر اصیل اسلامی ایران در متن زندگی مردم.
  • كسب توانایی لازم در اجرای مراحل مختلف تولید آثار هنری.
  • شناخت ابزار و وسایل و توانایی بهینه‌سازی هرچه بیشتر آنها.
  • شناخت هرچه بیشتر ویژگیهای مبانی نظری و عملی این هنر در جهت حفظ و تقویت فرهنگی.
  • توانایی فارغ‌التحصیلان در ارزیابی و ارزشیابی و كارشناسی آثار هنرهای صناعی.
  • توانایی فارغ‌التحصیلان در بررسی، تحلیل و شناخت طرحها و نقوش اصیل و نسبت آنها با فرهنگ و تفكر.
  • توانایی فارغ‌التحصیلان در تدریس مبانی نظری و عملی هنرهای صناعی.
  • توانایی فارغ‌التحصیلان در همكاری با واحدهای دولتی و خصوصی نظیر سازمان صنایع دستی ایران- سازمان میراث فرهنگی و . . .